Daha vakit var diye yazmadığımız şiirlerdi kaldılar yüzümüzden 

Gelip geçti ilk gençliğin fener alayları yeniyetme arkadaş çetesi dağıldı artık 

Büyümenin konaklama yerlerinde nice ihanete uğradık 

Ayrıldı yollar ömrümüzü koyduğumuz şeylerdi ki dört yöne dağıldılar

Daha vakit var diye dönüp de bir gün kaldığımız yerden, hepsini birden yaşarız sandık

Oysa emanetmiş bizim sandıklarımız içlerinde kilitli kalmış onca şeyle günü geldi aldılar

Nasıl kullanılacağı bilinmeyen anlardı sonuna dek yaşamaktan korkup da kaçtığımız yerini ve anlamını bulmayı beklerken çürüdü gitti içimizde saklı duygularımız

Şimdi yabancı bakışlara bir şey söylemeyen karalama defterleri, bulanık anılar rüzgara, ateşe, suya yazılmış gençliğin solgun güncesi 

Biz ne zaman büyüdük onlar ne zaman yetim kaldılar tutulan güneşlerin altında yollar geçildi 

Dönüş yok artık o duyarlığa yaşarken ve yazarken yarım kalmış şiirler yarım kaldılar